Zuzenbide zibilak eragin handia du herritarren eguneroko bizitzan. Aldaketek eta/edo egokitzapenek aplikazioaren egoera aztertzea eskatzen dute, baita aplikazioa aplikatzen den gizartearen etengabeko dinamismoak sortutako gabeziak eta beharrak ere. Egoera honek, haren konplexutasunarekin eta erregulazioan edozein aldaketa egin aurretik egin behar den nahitaezko azterketa eta lasaitasunarekin batera, ahalik eta kolektibo gehienengana hurbiltzea eta operadore juridiko guztien parte-hartzea erraztea eskatzen du, etenaldirik gabe baina presarik gabe.

Gure kasuan, gure ordenamendu juridiko zibilaren bizkarrezurra Euskal Zuzenbide Zibilari buruzko ekainaren 25eko 5/2015 Legean dago. Lege honetan eragina izan dute ondorengo erregulazioek, hala nola Familia Harremanei buruzko ekainaren 30eko 7/2015 Legeak, gurasoen banantze edo haustura kasuetan, edo Haur eta Nerabeei buruzko otsailaren 15eko 2/2024 Legeak.

Horrenbestez, edozein erreforma-prozeduratan kontuan hartu beharreko arau-multzoa kontsideratu behar da, eta eman nahi diren iritzi guztiak eta entzun nahi diren sentsibilitate guztiak ezagutzetik abiatu behar da. Bereziki, gure ordenamendu juridikoaren muina den horretan, ahalik eta adostasun handiena lortuz, beste eremu batzuetara hurbiltzeko; izan ere, eremu horiek, garrantzi handia izanik ere, segurtasun juridikoz, beren jarduera-eremu zabalean, jorratzeko aukera ematen dute, aldez aurretik eta nahitaez.

Aurreko hausnarketak gure gobernu-programan aurreikusitako ekimenak denboran modulatzera behartzen gaitu.